Bier in de koelkast, Annie er bovenop

Groeten uit Durgerdam

DURGERDAM SLAAPT
Winnaar Annie M.G. Schmidtprijs 2002
Tekstschrijver: Jeroen Zijlstra
Componist: Jeroen Zijlstra
Uitvoerende: Zijlstra

Vrij snel na het verlaten van de A10, zie ik het dorp liggen als een oase. Haast te zoet om waar te zijn. Mist ligt op het weiland, rond de koeien die er grazen… Het is een bijzondere ervaring naar Durgerdam te rijden, om aan de Durgerdammerdijk te praten met de schrijver en zanger van het lied Durgerdam slaapt. Jeroen Zijlstra kreeg er de Annie M.G. Schmidtprijs 2002 voor.

Jeroen Zijlstra steekt van wal: “Met de band Zijlstra heb ik een manier van liedjes schrijven en muziek maken, waar gewoon niet zo’n groot publiek voor is. Ik beweeg me wel eens rond het voetbalveld en dan hoor ik zeggen dat Jan Smit gezellig is, maar dat je naar Nick & Simon echt moet luisteren om het te begrijpen. Tsss, voor mij is dat gewoon één pot nat. Maar zelfs daar zitten dus nummers bij die mensen te moeilijk vinden. Wat zal ik dan nog? Nee, we zijn al lang niet meer bezig om groots en meeslepen BLØF te evenaren. Erkenning krijgen we niet van tienduizenden, maar wel van een aantal liefhebbers en zo’n Annie M.G. Schmidtprijs is natuurlijk ook een fantastische blijk van waardering. Verder maak ik gewoon liederen omdat dat het leukste van het leukste is. Wil je mijn hok even zien?”

Ik volg Jeroen Zijlstra naar een flinke kamer aan de achterzijde van zijn huis. Het ‘heilige hart’ noemt hij het en het ademt er muziek. Er staan een bureau met computer, een vleugel, verschillende instrumenten en een opvallende blauwe koelkast. Daarin bier voor de muzikanten en er bovenop het gewonnen beeldje van Annie M.G. Schmidt.

Pyjama Night
“Voor mij is Durgerdam de zoete variant van het dorp Oosterland aan de Waddenzee, waar ik geboren ben. Net als toen woon ik hier naast de kerk en pal aan het water. Het grote verschil is de nabijheid van Amsterdam. Daar moest ik naar toe om te studeren en om muziek te maken. Het lied Durgerdam slaapt schreef ik voor een optreden tijdens de Pyjama Night, die Leoni Jansen organiseerde in Het Concertgebouw. De reacties waren positief. Later speelde ik het in Carré, tijdens de hommage aan Ramses Shaffy. Weer enthousiaste reacties. Toen wist ik wel dat ik heel goed spul in handen had.”

Persoonlijke betekenis
“Laatst heb ik bedacht waar het lied wat mij betreft over gaat. Dat is over de angst dat je alles wat je lief hebt, van de ene op de andere dag kunt verliezen. Dat hetgeen waar je zo van houdt, er opeens niet meer is. Als ik laat in de nacht het dorp inrijd en iedereen allang onder de zure lappen ligt, bespringt die angst mij vaak. Ik begeef me dan tussen de vreugde van het hebben en het verdriet het te verliezen. Het lied is geschreven vanuit het perspectief alsof ik het allemaal kwijt ben, alsof alles een herinnering is. Gelukkig is dat niet de realiteit. Het huis en het bed zijn er nog altijd, net als de liefde.”