De Pijn Is Weg

Tekst: Theo Nijland
Muziek: Theo Nijland
Uitvoeringen: Theo Nijland, Paul de Leeuw

Nieuwe Klassiekers

Dit interview is verschenen in de bundel Nieuwe Klassiekers. Hierin staan 21 verhalen over 21 liedjes met eeuwigheidswaarde. De bundel is te koop voor € 12,50 (incl. vezendkosten). Bestellen kan per mail.

Theo Nijland is een veelgevraagd componist en liedschrijver. Hij maakt muziek voor films en televisieseries. Zijn eigen liederen zingt hij in theatervoorstellingen en tijdens optredens op festivals, zoals in het Vondelpark en op de Parade. Veel kleinkunstenaars spreken met eerbied over Theo en zijn werk. Enkelen durven het aan zijn liederen uit te voeren. Zodoende zijn ook van De pijn is weg meerdere uitvoeringen bekend.

‘DE LUISTERAAR HOORT DAT DE PIJN NOG HELEMAAL NIET WEG IS’

Zing de liedjes van Theo Nijland zoals hij ze geschreven heeft

Theo: “De pijn is weg heb ik geschreven en opgenomen in 2001 voor mijn album Jij. Sindsdien heb ik het erg vaak gezongen. Het is een erg fijn lied om te doen en dat is een belangrijk criterium voor mij. Het zit ’m vooral in de dubbele laag. Die kun je eigenlijk in al mijn werk wel terug vinden. De tegenstelling in dit lied kan ik zingend uitspelen. De pijn is weg is ook echt een gearrangeerd nummer. Het arrangement versterkt de opbouw. Die gaat van open en algemeen naar beklemmend. De climax volgt bij de brug en dan is er de ontlading. Daarna eindigt het lied, zoals het begon.”

Van nature een optimist
“De pijn is weg is niet op de eerste plaats een lied over liefdesverdriet. Veel belangrijker is de ontkenning. Ik zing wel dat het allemaal over is en dat ik geen pijn meer voel, maar de luisteraar hoort naarmate het lied vordert aan subtiliteiten tussen de regels door dat die pijn nog helemaal niet weg is. Laat ik het uitleggen: van nature ben ik een optimist. Als ik met verlies te maken krijg, wil ik na verloop van tijd weer positief vooruit. Dan heb je van die dagen dat je opstaat, aan het werk gaat en alles goed lijkt te gaan. Maar om twaalf uur ’s middags denk je opeens: ‘kut, wat is er nou?!’. Dan blijkt het rouwproces nog steeds aan de gang te zijn. Mensen vragen ook altijd hoe het met je gaat of ze roepen: ‘Alles goed?’. Nou, dat kan dus helemaal niet. En mensen antwoorden maar al te graag dat het allemaal goed met hen gaat, maar of ze ’s nachts liggen te piekeren of te huilen blijft verborgen. Sterker nog, het wordt ontkend.”

Liever Ali B
“De laatste jaren worden mijn liedjes steeds meer en door verschillende zangers en zangeressen gezongen. Het allerliefste luister ik daar niet naar. Vaak denk ik: ‘zing het nou zoals ik het zing, want zo is het geschreven en bedoeld’. Naar mijn idee schrijf ik heel helder en hoef je daar niet veel andere dingen aan te hangen. Tegelijkertijd is het ook niet prettig als mensen mij na gaan doen. De versie van Paul de Leeuw bijvoorbeeld; hij doet mij na, maar dan op z’n Paul de Leeuws. Dat vind ik ook niet werken. Dan heb ik veel liever dat Ali B het doet. Het leuke daaraan is dat hij veel verder bij mij vandaan staat. Dan hoef ik alleen maar te hopen dat hij de klemtonen juist zet en vind ik het al snel oké. Wat altijd aardig is, is als mensen mij bellen om te vragen of ze een lied mogen uitvoeren. Laatst deed Angela Groothuizen dat. Ze vroeg ook of ik een keer wilde komen luisteren, maar daar ben ik dan weer niet op ingegaan. Ach, boeken worden verfilmd en liedjes worden gezongen. Ze moeten ook gewoon bruikbaar zijn voor iedereen. Ik werk nu zelfs aan een songbook, waar dertig van mijn liedjes in komen te staan. Ik moet dus eigenlijk niet zo zeuren!”